Danıştay, izinsiz yolcu taşımacılığı sebebiyle 60 gün trafikten men edilen araca ilişkin istinaf ret kararının, kesin olması ve temyiz için yasal şartları sağlamadığından incelenmeksizin reddine karar verdi.
Özet: Özel amaçlı aracıyla belediye izni olmaksızın personel taşımacılığı yapması sebebiyle 60 gün trafikten men edilen ve idari para cezası uygulanan davacının, söz konusu idari işlemleri iptal eden idare mahkemesi kararını istinaf eden bölge idare mahkemesi kararının temyiz edilmesi talebi, trafikten men işleminin davacının ticari faaliyetini süresiz veya uzun süreli engellemeyen nitelikte olması ve para cezasının temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle yasal olarak temyiz yolu kapalı, kesin bir karar olduğundan incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/1982 E.  ,  2025/7304 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/1982
Karar No : 2025/7304
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... tarafından, adına kayıtlı ... plakalı araçla, ilgili belediyeden izin ve ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun EK 2/3-a maddesi uyarınca aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile ... tarih ve ... sayılı idari para cezasının iptali istemiyle İzmir Valiliği'ne karşı açılan davada; trafikten men işleminin iptaline dair ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, mesleği taşımacılık faaliyeti olmayan davacı adına kayıtlı hususi kullanım amaçlı kamyonet cinsi araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği, yapılan taşımacılığın ticari nitelikte olduğuna dair bir tespitin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, davacının aracının 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin, davacının esas ticari faaliyetinin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, uygulanan idari para cezası tutarının da temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmadığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 07/10/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.