Danıştay, yeminli mali müşavirin mühür başvurusunun reddiyle ilgili istinaf kararının İdari Yargılama Usulü Kanunu gereği kesinleştiği için temyiz istemini incelemeden reddetti.
Özet: Yeminli mali müşavirlik mührü verilmesi talebinin reddi işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir; zira uyuşmazlığın, ilgili meslekten çıkarma sonucunu doğuran bir işlem olmaması nedeniyle, İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davalardan sayılmadığı ve bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/860 E.  ,  2025/7351 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/860
Karar No : 2025/7351
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... tarafından, Yeminli Mali Müşavirlik mesleğini icra için gerekli olan mührün tarafına verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali istemiyle Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğine karşı açılan dava sonucunda; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, dava konusu işlemin davacının meslekten çıkarılması sonucunu doğuran bir yönü bulunmadığı, temyiz istemine esas teşkil eden kararın 2577 sayılı Kanun'un temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davaların tahdidi olarak sayıldığı 46. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davası" olarak nitelendirilemeyeceği, temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlardan olduğu görülmekte olup temyiz istemlerinin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, Bölge İdare Mahkemesince kesin olarak verilmesi gereken ancak temyiz yolunun açık olduğu belirtilerek verilen karara ilişkin temyiz yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmamasına, 07/10/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.