Tazminat davasında istinafı reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddi.
Özet: Taraflar arasındaki tazminat davasında, ilk derece mahkemesinin davayı reddetmesi ve bölge adliye mahkemesinin istinaf talebini esastan geri çevirmesi üzerine davacılar vekilince yapılan temyiz başvurusu, temyize konu edilen 73.000,00 TLlik maddi değerin, karar tarihinde yürürlükte olan 238.730,00 TLlik yasal kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle Yargıtay tarafından miktardan reddedilmiş; bu bağlamda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri uyarınca temyiz dilekçesinin işleme alınmamasına karar verilerek, davacıların 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun gereğince harçtan muaf olduğu belirtilmiştir.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1808 E., 2023/468 K.Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b maddesinin uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edildiği, reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktarın poliçede 1. yıl içinde vefat halinde ödenmesi gereken tutar olan 73.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.KARARAçıklanan sebeple;Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,6502 sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2. maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.