Özet: Davacının, taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/b maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan bir yer olduğunun ve kendi zilyetliğinin tespit edilerek tapu siciline şerh verilmesi talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesinin başlangıçtaki kabul kararının, taşınmazın 1942 yılında kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı ve 1976 yılındaki orman dışına çıkarma işleminin yasal dayanağı bulunmadığı, idari işlem olmadan mahkemelerin orman sınırları dışına çıkarma kararı veremeyeceği gerekçeleriyle Yüksek Mahkemece bozulması üzerine, ilk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş; bu ret kararı üzerine hem davacı eksik inceleme, hem de davalı Hazine vekili vekalet ücreti yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.