Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararını onarken, resmi belgede sahtecilik ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarındaki temyiz taleplerini temyiz edilemezlik nedeniyle reddetti.
Özet: Sanığın resmi belgede sahtecilik, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hakkında verilen mahkumiyet kararlarını içeren Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusu ret kararlarına yönelik temyiz istemi, hükmolunan cezaların miktar ve türü nedeniyle kanunen temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir; hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararına yönelik temyiz başvurusu ise, sanığın teşebbüs hükümlerinin uygulanması, şikayetçinin çalınan eşyaları teslim aldığı ve takdiri indirimlerin uygulanması gerektiği iddiaları incelenerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/14338 E.  ,  2026/10531 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/2469 E., 2020/2846 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
I. Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/2469 Esas, 2020/2846 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, şikâyetçinin çalınan eşyalarını teslim aldığına, takdirî indirim hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.