Danıştay 8. Daire, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereği, şirketin izinsiz personel taşımacılığı nedeniyle aracına uygulanan trafikten men ve idari para cezasına karşı temyiz başvurusunu kesin karar olduğundan incelemeden reddetti.
Özet: Yüksek mahkeme, bir metal şirketinin izinsiz personel servisi taşımacılığı nedeniyle aracının 60 gün trafikten men edilmesi ve 6.700 TL idari para cezasıyla ilgili bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğunu ve temyiz yolu açık olmadığını belirleyerek, temyiz talebini incelemeden reddetmiştir; zira uygulanan trafikten men işleminin şirketin asıl ticari faaliyetini süresiz veya uzun süreli engellemediği ve idari para cezasının miktarının temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmadığı değerlendirilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2024/3314Karar No : 2025/7305 TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Metal Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili Av. ... tarafından, davacı şirket adına kayıtlı ... plakalı aracın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü adına 6.700,00-TL idari para cezası düzenlenmesine ilişikin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Samsun Valiliği'ne karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Dosyanın incelenmesinden, mesleği taşımacılık faaliyeti olmayan davacı adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği, yapılan taşımacılığın ticari nitelikte olduğuna dair bir tespitin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının aracının 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin, davacının asıl ticari faaliyetinin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, diğer bir ifadeyle davacı yolcu taşıma işini 60 gün süreyle yapmasa da esas ticari faaliyetine devam edebileceğinde kuşku bulunmadığı, uygulanan idari para cezası tutarının da temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmadığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 07/10/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.