Danıştay, özel araçla izinsiz yolcu taşımacılığı sebebiyle verilen trafikten men ve idari para cezası temyizini, kesin karar niteliği nedeniyle incelemeden reddetti.
Özet: Hususi aracıyla izin ve ruhsat olmaksızın yolcu taşımacılığı yaptığı iddiasıyla 60 gün süreyle trafikten men edilen ve idari para cezası uygulanan bir davacının, bu işlemlere karşı açtığı davada trafikten men işleminin iptaline karar verilip bu kararın istinafça onanması üzerine yapılan temyiz başvurusu, davacının esas mesleği taşımacılık olmadığından, trafikten men işleminin ana ticari faaliyeti süresiz veya uzun süre engellemeyen nitelikte olması ve idari para cezasının temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmaması nedeniyle, istinaf kararının kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle yüksek mahkeme tarafından incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2024/1982Karar No : 2025/7304 TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... tarafından, adına kayıtlı ... plakalı araçla, ilgili belediyeden izin ve ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun EK 2/3-a maddesi uyarınca aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile ... tarih ve ... sayılı idari para cezasının iptali istemiyle İzmir Valiliği'ne karşı açılan davada; trafikten men işleminin iptaline dair ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Dosyanın incelenmesinden, mesleği taşımacılık faaliyeti olmayan davacı adına kayıtlı hususi kullanım amaçlı kamyonet cinsi araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği, yapılan taşımacılığın ticari nitelikte olduğuna dair bir tespitin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının aracının 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin, davacının esas ticari faaliyetinin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, uygulanan idari para cezası tutarının da temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmadığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 07/10/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.