Tasarrufun iptali davasında, borçlu ile davacı alacaklı arasında muvazaalı borç ilişkisi yaratıldığı iddiasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davalının karar düzeltme isteminin reddedilmesi ve para cezası verilmesi kararı.
Özet: Tasarrufun iptali davasında yerel mahkemenin davayı reddeden kararı temyiz üzerine bozulmuş, davalı üçüncü kişi bunun üzerine bozma kararının düzeltilmesini talep etmiştir; ancak Yüksek Mahkeme, davalının alacağın gerçek olmadığı ve muvazaalı borç ilişkisi yaratıldığı yönündeki iddialarının, borçlunun ve ciro silsilesindeki kişilerin yargılamalarda borcu kabul etmediklerine dair açıklamalarıyla çeliştiği ve bu nedenle dayanaksız olduğu gerekçesiyle karar düzeltme istemini reddetmiş ve karar düzeltme talep eden davalıya para cezası uygulamıştır.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/105 E., 2023/232 K. Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 30.06.2025 tarih ve 2024/2803 Esas, 2025/10194 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.Kararın düzeltilmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Daire kararında yer alan açıklamalara ve davalı üçüncü kişi ...'nın alacağın gerçek olmadığı yönündeki iddiasının borçlu ... ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı alacaklı ...'ın dava konusu taşınmaz satışının iptalini sağlamak amacı ile her iki tarafın anlaşarak gerçekte olmayan muvazaalı borç ilişkisi yaratmak anlamına geldiği, bu hususun ise delil olarak sunulan ceza ve hukuk yargılamaları sırasında borçlu .... ve Tic. Ltd. Şti.'nin ve diğer ciro silsilesindeki kişilerin borcu kabul etmedikleri yönündeki açıklamalarından borçlu .... ve Tic. Ltd. Şti. ile davacı alacaklı ...'ın arasında böyle bir anlaşmanın olmasının mümkün olmadığının anlaşılmış olmasına göre, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, Aynı Kanunun 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 3.760,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, Aşağıda dökümü yazılı karar düzeltme harcının davalı ...'dan alınmasına,21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.