Yargıtay 9. Ceza Dairesi, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararını zamanaşımı süresi dolduğu için bozarak davanın düşmesine hükmetti.
Özet: Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde, yargılama sürecinde zamanaşımını kesen son işlemden sonraki yeni mahkumiyet kararına kadar geçen sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu tespit edilmiştir. İlk derece mahkemesinin düşme kararı vermesi gerekirken mahkumiyet kararı vermesi hukuka aykırı bulunduğundan, temyiz edilen mahkumiyet hükmü bozulmuş ve sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
9. Ceza Dairesi         2025/8800 E.  ,  2026/4870 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/233 E., 2025/568 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2 cümle uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi verilen 23.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, bu tarihten, 03.07.2025 tarihli mahkumiyet kararına kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve Mahkemece gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2026 tarihinde karar verildi.