Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda temyiz edilemezlik nedeniyle istemi reddederken, hırsızlık suçunda istinaf ret kararlarını onadı.
Özet: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna dair temyiz başvurusu, kanunda belirtilen miktar ve türdeki cezalar nedeniyle temyiz edilemez nitelikte olduğundan usulen reddedilmiş; hırsızlık suçundan yapılan temyiz başvurularının esasına ilişkin değerlendirmede ise, sanık müdafilerinin somut delil eksikliği, lehe hükümlerin uygulanmaması ve eksik inceleme gibi iddialarına rağmen, istinaf mahkemesinin hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek, söz konusu kararların onanmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/917 E., 2023/917 K.SUÇLAR : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek;sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın atılı suçu işlediğine dair somut kesin delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine''; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin'' sanığın suçu samimi olarak ikrar ettiğine, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 25/2. ve 147. maddesinin uygulanması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.