Hakaret suçunda istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, TCK 129 ve 58 maddelerinin uygulanmaması nedeniyle Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulmasına dair ilam.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi sonrasında, cumhuriyet savcısının temyiz incelemesi talebi üzerine, temyiz mercii sanığın savunması ve tanık beyanları doğrultusunda olayın çıkış nedeni kapsamında Türk Ceza Kanunu 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesini ve sanığın tekerrüre esas sabıkasına rağmen Türk Ceza Kanunu 58. maddesinin tatbik edilmemesini hukuka aykırı bularak, bölge adliye mahkemesinin kararını bozmuş ve dosyanın yeniden inceleme yapılmak üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/6360 E.  ,  2026/7550 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1762 E., 2024/205 K.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/1. Maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanığın aşamalarda katılanın kendisini yakasından tutup dışarı attığına yönelik savunması ve tanıklar ...., ... ile ...'nin savunmayı doğrulayan beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2.Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2026 tarihinde karar verildi.