Yargıtay 4. Ceza Dairesi, görevi yaptırmamak için direnme suçunda kesinleşen hüküm ve hakaret suçunda istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddiyle mahkumiyetin onanması kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında verilen ve kesin nitelikte olan görevi yaptırmamak için direnme suçu hükmüne ilişkin temyiz başvurularını reddederken; hakaret suçundan sanığa verilen mahkumiyet kararı üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesini temyizen incelemiş, yapılan inceleme sonucunda sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda takdiri indirim, seçenek yaptırım ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına yönelik ilk derece mahkemesi gerekçelerini yerinde bularak sanık müdafii ve katılan vekilinin itirazlarını hukuka aykırılık içermediği gerekçesiyle oy birliğiyle reddederek hakaret suçuna ilişkin hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/576 E. , 2024/1334 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığını ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasına yöneliktir.III. GEREKÇEHakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede; Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin, 50. ve 51. maddeleri uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme ile hapis cezasının ertelenmesi hükümleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARA. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. Maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.06.2026 tarihinde karar verildi.