yargıtay, konut dokunulmazlığı temyizini reddederken, hırsızlık suçunda tekerrür uygulamasını hatalı bulup bölge adliye mahkemesi kararını düzelterek onadı.

Yargıtay, konut dokunulmazlığı temyizini reddederken, hırsızlık suçunda tekerrür uygulamasını hatalı bulup Bölge Adliye Mahkemesi kararını düzelterek onadı.

Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığını ihlali suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı temyiz edilemez bulunarak ilgili istem reddedilmiş; hırsızlık suçundan ise ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan mahkumiyetin hatalı olduğu, sanığın 18 yaşından sonra işlediği ve daha ağır olan başka bir hırsızlık suçu nedeniyle verilen cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gerekçesiyle, bölge adliye mahkemesi kararının tekerrüre ilişkin kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

2. Ceza Dairesi 2024/4280 E. , 2026/8660 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1647 E., 2024/147 K.

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret,düzeltilerek onama

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.”şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin ''suçu işlemediğine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2017/310 Esas ve 2017/950 Karar sayılı kararına konu suçun, sanık tarafından 18 yaşını doldurduktan sonra işlendiği; ancak bu ilama konu ilk kez tekerrüre esas alınan Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2012 tarihli ve 2011/177 Esas ve 2012/446 Karar sayılı kararına konu suçun sanık tarafından 18 yaşını doldurmadan işlendiği ve tekerrüre esas teşkil etmeyeceği, dolayısıyla ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan ilâmın tekerrüre esas teşkil ettiği; fakat bu ilam için ikinci kez mükerrirliğin söz konusu olmadığı, bunun dışında sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2017/310 Esas ve 2017/950 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûm olduğu kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin hükmünün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1-h maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, temyize konu hükümdeki tekerrüre ilişkin parağrafın çıkartılarak yerine ''Sanığın daha önceden Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2017/310 Esas ve 2017/950 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûm olduğu bu yeni suçun da yasal tekerrür süresinde işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Çeşme 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.