Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda sanıkların beraat, delil yetersizliği ve lehe hüküm talepli temyiz başvurularını esastan reddederek hükümleri onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanıkların ve müdafilerinin, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarını temyiz ederek bir sanığın suça ilişkin bilgisinin olmadığını, diğer sanığın ise suçu işlemediğini, aleyhinde somut delil bulunmadığını iddia ederek beraatlerini veya lehlerine hükümlerin uygulanmasını talep etmeleri üzerine, Yargıtay tarafından yapılan detaylı incelemede, hükümlerde usul ve yasaya aykırı herhangi bir isabetsizlik tespit edilemediği, sanıkların ve müdafilerinin ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin hukuken yerinde görülmediği gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının tebliğnameye uygun olarak esastan reddi ile onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1945 E., 2023/2758 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "diğer sanık ...'nın atılı suçların işlendiğine ilişkin bilgisinin bulunmadığına, sanık ... hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, aksi kanaat halinde ise lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine"; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında somut hiçbir delilin bulunmadığına, sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, aksi kanaat halinde ise lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.