Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve CMK 286/2-a gereği iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçlarından temyiz başvurularını reddederek kararları onamıştır.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen ek karara ilişkin temyiz istemi, hükmolunan cezanın miktarı ve türü nedeniyle yasal olarak temyiz edilemez nitelikte olduğundan reddedilirken; hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin bilirkişi görevlendirmesi, Türk Ceza Kanunu maddelerinin uygulanışı, eksik inceleme ve delil değerlendirmesi gibi hukuki aykırılık iddialarına dayalı temyiz başvuruları, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/421 E., 2023/3204 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine,temyiz isteminin reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onamaI- Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan 29.11.2023 Tarihli Ek Karara İlişkin, Sanığın Temyiz İstemi YönündenBölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.11.2023 tarihli ve 2023/421 Esas, 2023/3204 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 29.11.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,II- Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan 30.10.2023 Tarihli Asıl Karara İlişkin, Sanık Ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönündenİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, bilirkişinin ilgili yönetmelikte belirtilen usûl ve esaslara uyulmadan görevlendirildiğine, 5237 sayılı TCK'nın 42. maddesinin mahkemece usûl ve yasaya aykırı olarak uygulandığına, sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik ve hatalı inceleme yapıldığına, şartları oluştuğu hâlde TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına, 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, evrensel hukuk ilkelerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınmadan karar verildiğine, ikrarın tek başına delil teşkil etmeyeceğine, başka deliller ile de desteklenmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.