Hırsızlık, konut dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarından istinaf reddine karşı yapılan temyiz başvurusu, delil itirazları reddedilerek Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından onandı.
Özet: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının Bölge Adliye Mahkemesince onanması üzerine yapılan temyiz başvurularında, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin cezaların temyiz edilebilirlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz istemleri usulden reddedilmiş; hırsızlık suçuna yönelik temyiz incelemesinde ise, sanığın şüpheli teşhisi, delil yetersizliği ve kamera kayıtlarının yoruma açık olduğu yönündeki savunmaları değerlendirilmesine rağmen, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü Yargıtay tarafından onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2207 E., 2024/54 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeHükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, kamera kayıtları incelemesi sonrasında sanığın bindiği iddia edilen taksi şoförünce teşhis edilmişse de dosya kapsamında hırsızlık konusu eşyaların (bilgisayar, ziynet eşyaları ve kol saati) hacmi göz önünde bulundurulduğunda teşhisi yapan taksi şoförünün bu eşyaları da sanık ve kimliği tespit edilemeyen diğer şüpheli üzerinde görmüş olması gerektiğine, sadece bir kişinin teşhisinin bu nedenle şüpheli durumda olduğuna, ev giriş kapısı veya eşyalar üzerinde sanığa ait parmak izi veya DNA incelemesine konu olabilecek herhangi bir tespit bulunmadığına, kamera kayıtlarındaki kişinin bir elini cebine sokuyor olmasının yoruma açık olup mahkûmiyete yeterli delil niteliğinde olmadığına, kamera kayıtlarındaki görüntünün sanığa ait olduğuna dair kesin tespit bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.