Mal rejimi tasfiyesi alacağı davasında, temyiz kesinlik sınırının altında kalan hüküm nedeniyle temyiz dilekçesinin reddedilmesi ve Yargıtayın bu red kararını onaması.
Özet: Mal rejiminin tasfiyesi alacağına dair bir davada, ilk derece mahkemesinin kabul kararı istinafta onandıktan sonra davalı vekilinin temyiz başvurusu, bölge adliye mahkemesince temyize konu edilen miktarın kanunen belirlenen kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle reddedilmiş; temyiz makamı da bu ek kararı inceleyerek, davanın kabul edilen kısmının temyiz edilemez olduğuna ve bölge adliye mahkemesinin kararının hukuka uygun olduğuna hükmederek, söz konusu ek kararın onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1095 E., 2025/923 K.DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan AlacakİLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Aile MahkemesiSAYISI : 2018/100 E., 2022/300 K.Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince 15.09.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, temyiz sınırının altında kalması sebebiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre davanın kabul edilen kısmının (7550 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce verilen karar olması nedeniyle) karar tarihi itibariyle belirlenen temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.KARARAçıklanan sebeple;Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.09.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.