Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali mahkûmiyetlerini onarken, mala zarar verme suçunda zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verdi.
Özet: Bu kararda, sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri, temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine onanmış; ancak mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü, ilk karar tarihi ile son karar tarihi arasında sekiz yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu tespit edildiğinden bozulmuş ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu bozma nedeniyle kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verilmiştir.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/1462 E., 2023/423 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düşürülmesiSanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeSanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulduğu sırada, 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca doğrudan uygulama yapılması gerekirken önce TCK'nın 116/1. maddesinin ardından da TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,II- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelinceSanıkların geceden kabul edilen saat 21.05'de katılana ait eve giriş kapısı kilidini kırarak girip evden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemlerinden TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu yönünden; kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, 29.04.2015 tarihli ilk karar ile 16.05.2023 tarihli son karar arasında geçmiş olması nazara alındığında sanıklar hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.