Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan verilen hapis cezasını onayan istinaf kararına yönelik temyiz başvurusu Yargıtayca esastan reddedilerek kesinleşti.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan ilk derece mahkemesince verilen 15 yıl hapis ve adli para cezası kararı, istinaf mahkemesince esastan reddedilerek onanmıştır; Yargıtay ise, fiziki takip, ele geçirilen uyuşturucu maddeler, kolluk tutanakları, kriminal raporlar ve tanık beyanlarına dayanarak sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı ve satış amaçlı bulundurduğu gerekçesiyle mahkumiyetin yerinde olduğuna ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin bir isabetsizlik bulunmadığına karar vererek sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddetmiş, hükmü onamış ve tahliye talebini reddetmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/4047 E.  ,  2026/6810 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2767 E. 2025/2298 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2025 tarihli ve 2025/ 109 Esas, 2025/ 242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 188/4-a ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukların karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.11.2025 tarihli ve 2025/2767 Esas, 2025/2298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına dair gerekçenin oluşa ve dosya kapsamına uygun olmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın madde ticareti yaptığı ihbarları üzerine kolluk kuvvetlerince olay günü yapılan fiziki takipte alıcı M.C.V. ve yanında bulunan C.E. İsimli şahısların kısa süreli ikamete girip çıkmaları üzerine durduruldukları, alıcı M.C.V. isimli şahıstan bir miktar ... ele geçtiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında sanığın ikametinde yapılan aramada bir miktar ... maddesinin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları, teşhis tutanağı, HTS raporu, kriminal rapor, sanıkla temas halinde olan M.C.V. isimli ve C.E. İsimli şahısların aşamalardaki anlatımları, M.C.V. isimli şahıstan ve sanıktan ele geçen maddenin benzer cinste olmasına göre, sanığın, M.C.V. isimli şahsa uyuşturucu madde satışı yaptığı ve kendisinden ele geçen uyuşturucu maddeyi de yine satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince "...mahkemece kısa kararda sanığa yüklenmesine karar verilen yargılama giderlerinin ve dökümünün belirtilmemesi, mahkemenin gerekçeli kararında yargılama gideri ve dökümü gösterildiği için mahallince giderilebilecek bir eksiklik olduğu kabul edilmiştir" şeklindeki eleştiri isabetli bulunarak verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.11.2025 tarihli ve 2025/2767 Esas, 2025/2298 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.