Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyeti, adli para cezasının infaz yöntemindeki hukuka aykırılığın düzeltilmesiyle onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan yerel mahkemece verilen 15 yıl hapis ve adli para cezası ile ilgili istinaf talebinin reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin suç vasfı, hukuka aykırı delil ve etkin pişmanlık iddialarını yerinde görmeyerek mahkumiyet hükmünü esas yönünden onamış, ancak hükmedilen adli para cezasının infaz usulüne ilişkin kanun maddesi atfındaki hatayı yeniden yargılama gerektirmeksizin düzelterek kararı düzeltilerek onama yönünde nihai karara varmış ve tahliye talebini reddetmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/2991 E.  ,  2026/6802 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/4612 E. 2025/3470 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Fatsa Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2025 gün, 2025/140 Esas ve 2025/377Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.12.2025 tarihli ve 2025/4612 Esas, 2025/3470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, kullanım sınırında kaldığına, delillerin hukuka aykırı elde edildiği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, kolluk kuvvetlerinin devriye görevini ifa ettiği esnada sanığın tedirgin hareketler sergilemesi üzerine suç unsuru olup olmadığının sorulduğu, bir miktar metamfetamini, bir adet küçük boyutta tahta kaşığı, bir miktar sentetik kannabinoidi, on iki parça alüminyum folyoyu, üç adet küçük kilitli şeffaf poşeti, beş adet ağızlık ve bir adet ... içiminde kullanılan cam aparatı teslim ettiği, sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde sentetik ... ve uyuşturucu içmeye yarayan aparatlar ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kriminal uzmanlık raporu, telefon imaj kayıtları, tanık beyanları, ele geçen maddeleri çeşitliliğine göre sanığın, ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde, koşulları bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken infazı kısıtlar şekilde, sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.12.2025 tarihli ve 2025/4612 Esas, 2025/3470 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Fatsa Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "5275 sayılı Kanun 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğine" ibaresinin çıkarılmak suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fatsa Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.