Hırsızlık suçunda lehe kanunun tespiti için eski ve yeni ceza kanunlarının ilgili tüm hükümlerinin ayrı ayrı uygulanarak karşılaştırılması gerektiği ve eksik uygulamayla verilen aynen infaz kararının bozulması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen "aynen infaz" hükmünün eksik olduğu, sanık hakkında lehe olan kanunun tespiti amacıyla hem 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hem de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin hükümlerinin tüm eylemlere ayrı ayrı uygulanarak cezaların karşılaştırılması gerektiği, bu eksik uygulama nedeniyle hükmün bozulmasına ve infaz aşamasındaki uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağına karar verilmiştir.
U Y A R L A M A
B O Z M A Ü Z E R İ N EMAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2000/1662 E., 2001/1739 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Aynen infazTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: BozmaHükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanun'un 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 492/1-Son ve 493/1. maddelerinde yer alan suçların öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün şikâyetçilere yönelik eylemlerinin, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme (hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla mala zarar verme suçunun işlenmesi hâlinde de 19.12.2006 tarihine kadar işlenen suçlarda mala zarar verme suçunun şikayete tabi ve uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek) suçlarını oluşturduğu, hükümlü hakkında her bir eylemi yönünden teker teker 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı hükümler kurulup, her iki kanuna göre cezalar tek tek belirlenip, netice cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik uygulama ile aynen infaz kararı verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.