Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanığa verilen mahkumiyet hükmünün, suç unsurları ve delil değerlendirme itirazlarını reddederek onanmasına karar vermiştir.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin suçun vasfı, sübutu, delil değerlendirmesi ve TCKnın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde hukuka aykırılık tespit edilmediği, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı, delil yetersizliği ve hükümdeki eleştirilere rağmen beraat gerektiği yönündeki temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle Yargıtay tarafından temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.
10. Ceza Dairesi         2026/4180 E.  ,  2026/6875 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2026/7 E., 2026/123 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
SUÇ TARİHLERİ : 17.02.20 25... .03.2025
HÜKÜM : Hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
4. 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Hükümde ceza belirlenmesi sırasında İlk Derece Mahkemesinin uygulaması doğru olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin bu konudaki eleştirisi yerinde görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2026 tarihinde karar verildi.