Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının, mükerrirlik infaz rejimindeki denetimli serbestlik düzenlemesi eksikliğinin Yargıtayca düzeltilerek onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan hapis ve adli para cezasına çarptırılan sanığın mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusunun reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin üst sınırdan ceza tayinine ilişkin temyiz itirazları, toplanan delillerle eylemin sabit görülmesi ve yargılama sürecinde hukuka aykırılık bulunmaması nedeniyle esastan reddedilmiştir; ancak ilk derece mahkemesinin mükerrirlere özgü infaz rejimine ilişkin hükmünde denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına dair eksiklik tespit edilerek, bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2025/4189 E.  ,  2026/6723 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/219 E., 2025/245 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2024/223 Esas, 2024/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/2-4, 53, 54/1-4, 63... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 11.02.2025 tarihli ve 2025/219 Esas, 2025/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi,
Üst sınırdan ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde nakledeceğine dair kolluğa ihbarda bulunulduğu, olay tarihinde uygulama noktasında sanığın sevk ve idaresinde bulunan kamyonetin durdurulduğu usulüne uygun yapılan arama sonucu ele geçen kullanım sınırının üstündeki esrara el konulduğu, sanığın suça konu maddeleri naklettiği iddiasına ilişkin olarak;
Suçta kullanılan ve trafik tescil kaydına "suça karışan araç" şerhi konulmak suretiyle el konulan sanığın eşi ... adına kayıtlı 01 *** 610 plakalı araç ile ilgili herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında; bu hususta zamanaşımı içerisinde müsadere duruşmasının açılması mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları ve ele geçen suça konu maddenin miktarı nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 11.02.2025 tarihli ve 2025/219 Esas, 2025/245 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasındaki; tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE " ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.