Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyeti, sanık müdafiinin zorunluluk hali savunmasına karşın hukuka uygun bularak temyiz başvurusunu reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, evinde yakacak kömür olmaması ve havanın soğuk olması gibi zorunluluk halleri gerekçe gösterilerek Türk Ceza Kanununun 25/2 maddesi uyarınca ceza verilmemesi gerektiği yönündeki savunmanın reddedilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, yüksek mahkeme ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin hırsızlık suçundan kurulan hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını tespit ederek, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddedip hükmün onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2150 E., 2024/52 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakmesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın sorgusunda belirttiği üzere evinde yakacak kömür olmaması sebebiyle dışarı çıkıp kömür almaya giderken kapısı açık olan aracı gördüğüne, bu araç ile kömür alıp gelmeyi yine yerine koymayı düşünerek söz konusu aracı aldığına, havanın soğuk olması ve kömür bulma zorunluluğu olduğundan sanığı aracı almak zorunda kaldığına, TCK'nın 25/2. maddesi gereğince sanığa ceza verilmemesi gerekirken hukuka aykırı şekilde mahkûmiyetine hükmedildiğine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.