Şanlıurfada mera vasıflı olduğu iddia edilen parselin toplulaştırma işlemine itirazının Danıştay tarafından reddedilerek hukuka uygun bulunması.
Özet: Bir köy sakini, köyün mera vasfında olduğunu iddia ettiği bir parsele ilişkin toplulaştırma işlemine yaptığı itirazın zımnen reddedilmesi üzerine açtığı iptal davasında, ilk derece ve bölge idare mahkemelerinin toplulaştırma işleminin hukuka uygun olduğu ve söz konusu parselin toplulaştırma öncesi mera vasfında bulunmadığı yönündeki kararlarını temyiz etmiştir. Davacı, taşınmazın mera olduğunu, köylünün kullanım hakkının kısıtlandığını ve kaçak yapının meşrulaştırıldığını iddia etmişse de, temyiz incelemesini yapan yüksek mahkeme, ileri sürülen temyiz nedenlerini kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görmemiş ve bölge idare mahkemesinin kararını usul ve hukuka uygun bularak temyiz istemini reddedip kararı onamıştır.
Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2024/4167 E.  ,  2025/4164 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/4167
Karar No : 2025/4164
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
2- ... Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...
MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) : ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi ... Köyü sakinlerinden davacı tarafından, köyün merası olan ... nolu parsele ilişkin Mera Tahsis Komisyonu görüşleri doğrultusunda tesis edilen toplulaştırma işlemine yaptığı ... tarih ve ... sayılı itirazının zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu ... nolu parsel ve uygulama sonucu gittiği parsellerin, tahsis amacı değiştirilen parsellerle ilgili verilen Mera Komisyonunun 05/01/2018 tarihli komisyon kararında numarasının yer almadığı anlaşıldığından toplulaştırma öncesinde de mera vasfında olmadığı, eski parseller ile tescil edilmiş olan yeni parsellerin ortak alanlarının toplamı ele alındığında parsellerin genellikle eski yerinden verilmiş olduğu, yeni verilen parsellerin geometrik şekli kullanışlı hale getirilerek tarımsal kullanıma elverişli kılındığı, eski taşınmaz ile yeni oluşturulan parselin derecelendirmelerinin ve toprak özellikleri ile sınıflarının birbirine yakın değer taşıdığı dolayısıyla yapılan arazi toplulaştırması işleminin toplulaştırma amaç ve ilkeleri ile hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, mera vasıflı taşınmazın öncesinin mera olduğu ve taşınmaz hakkında mera olması ve mütecaviz Ahmet Dolap tarafından kullanılması sebebiyle iş bu temyize konu kararla çelişir şekilde Kaymakamlığın müdahalenin meni kararı bulunduğu, mera arazisi parçalanarak köylünün kullanım hakkının kısıtlandığı, sözü edilen müdahilin kaçak yapısının meşrulaştırıldığı bu nedenlerle temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idarelerden, Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.