Yargıtay 5. Ceza Dairesi, zimmet suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi kararını onarken, mülga Türk Ticaret Kanununa muhalefet suçundan açılan davaya ilişkin temyiz istemini reddetmiştir.
Özet: Sanıklar hakkında zimmet ve mülga Türk Ticaret Kanununa muhalefet suçlamalarıyla ilgili davada, ilk derece mahkemesi zimmet suçundan beraat kararı verirken, diğer suçtan idari para cezası verilmesine yer olmadığına hükmetmiştir; bu kararın itiraz yolu açık olduğundan bölge adliye mahkemesi tarafından incelenmeksizin iade edilmesi üzerine, Yargıtay bu iade kararının temyiz edilebilir bir hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle bakanlık vekilinin temyiz talebini reddetmiş, zimmet suçuna dair beraat hükmünü ise, delillerin değerlendirilmesinde ve kararın gerekçelendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle onamıştır.
5. Ceza Dairesi         2025/7994 E.  ,  2026/6200 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1208 Esas, 2023/1140 Karar
SUÇLAR : Zimmet, 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu'na (6762 sayılı Kanun) muhalefet
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, incelenmeksizin iade
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanıklar hakkında 6762 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davalarına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen idari para cezası verilmesine yer olmadığı kararlarının itiraza tabi olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen incelenmeksizin iade kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/1. maddesi kapsamında belirtilen “beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi” şeklindeki temyiz edilebilir hüküm niteliği taşımadığının anlaşılması karşısında katılan Bakanlık vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
Katılan Kooperaitif vekilinin temyiz dilekçesinde ismine yer verdiği İbrahim Akhisarlı'nın temyize konu kararda sanık olarak yer almadığı belirlenmiştir.
Sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ve 2022/73 Esas, 2023/105 sayılı Karar ile sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatlerine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2023/1208 Esas, 2023/1140 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Kooperatif Vekilinin Temyiz İstemi
Sayıştay emekli uzman denetçilerince düzenlenen 01.02.2021 tarihli bilirkişi raporunda zimmet açıkça belirlenmiş olmasına rağmen sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanıkların kooperatifin borçlandırılmasına ve borcun tahsil edilmesinden sonra bu hususun kooperatif kayıtlarına işlenmemesine dair savunmalarının mevcut durumu izah etmeye yeterli olmadığına, sanık savunmalarının tutarsız olduğuna, tüm bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Soruşturma aşamasında düzenlenen 15.12.2014 tarihli bilirkişi raporu ve bu rapor doğrultusunda sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri savıyla iddianame düzenlenmesine göre sanıkların isnat edilen suçu işledikleri bilirkişi raporları, müşteki ifadeleri, Çeşme Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğüyle yapılan yazışmalar ile sabitken beraat kararı verilmesinin maddi gerçekle örtüşmediğine, savunmaların suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanıklar hakkında 6762 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen incelenmeksizin iade kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin Kararında, katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.