Hakaret suçundan verilen mahkumiyetin, yalan tanıklık ve ön ödeme kapsamına alınan suçun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği için Yargıtayca bozulması.
Özet: Yargıtay, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetini onayan bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur; zira mahkumiyete esas teşkil eden tek tanığın bu dosyada yalan tanıklık yaptığını ikrar edip yalan tanıklık suçundan mahkum olduğu anlaşıldığından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekmekte, ayrıca 7571 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanunun 75. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alınmış olması sebebiyle sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2762 E. 2024/891 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanığın temyiz isteminin sadece hakaret suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, katılanın kendisine husumet duyarak iftira attığına, yine aralarında husumet bulunan tanığın da doğruyu söylemediğine, kamera kayıtlarının getirilmediğine, ... kayıtlarının da tarafına ait olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince yapılan artışın ve asgari hadden uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;1.Sanığın, aşamalarda değişmeyen tutarlı savunmalarında katılana hakaret etmediğini söylemesi, katılan ile önceye dayanan husumetlerinin bulunduğunun dosya kapsamından anlaşıldığı, katılan beyanı dışında olayın tek tanığı olan ve Mahkemenin gerekçesinde hükme esas aldığı hakareti doğrulayan tanık ... .'nın, Kırklareli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/516 E., 2025/206 K. sayılı ve 22/04/2025 tarihli kararıyla yalan tanıklık suçundan 1 yıl 6 ay hapis cezası aldığı ve bu cezanın ertelendiği, yargılamada mahkeme huzurunda dosyamızdaki olayla ilgili olarak yalan tanıklık yaptığını açıkça ikrar etmesi karşısında; bu dosya getirtilerek tanık anlatımı yeniden değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de, 24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.06.2026 tarihinde karar verildi.