Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunu esastan reddederek mahkumiyet kararını onadı ve suç vasfı itirazlarını hukuka uygun bulmadı.
Özet: Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere karşı sanık müdafiinin, eylemin suç vasfı, güveni kötüye kullanma suçunu oluşturması, nitelikli hırsızlık olmaması ve TCK 145in uygulanması gerektiği yönündeki istinaf itirazlarının Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesine dair kararın hukuka uygun bulunduğu; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddedilerek hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/305 E., 2023/1858 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, suç vasfında hataya düşüldüğüne, sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağına, suça konu cep telefonunun sanıklar ve mağdurun ortak kullanım alanında açıkta bırakılmış eşya olması sebebiyle sanığın eyleminin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturmayıp, sadece hırsızlık suçunu oluşturacağına ve suça konu cep telefonunun değeri sebebiyle TCK'nın 145. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.