Görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararının istinaf ve temyiz incelemeleri sonucunda kesinleşerek onanmasına ilişkin Yargıtay kararı.
Özet: İcrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılanın istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi ve ardından katılanın temyiz talebiyle dosyanın yüksek mahkemeye taşınması üzerine; yüksek mahkeme, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kanıtları değerlendirme, savunmayı kabul etme ve aleyhe delilleri hükümlülük için yeterli görmeme yönündeki takdirlerinde hukuka aykırılık tespit etmeyerek, katılanın temyiz istemini esastan reddedip beraat hükmünü onamıştır.
5. Ceza Dairesi         2024/9975 E.  ,  2026/6057 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/594 Esas, 2024/684 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın;1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2024 tarihli ve 2022/611 Esas, 2024/188 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 20.09.2024 tarihli ve 2024/594 Esas, 2024/684 sayılı Kararı ile katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanın Temyiz İstemi
Sanığın kendisini aldatarak alacağını tahsil etmesini engellediğine, paranın bir kısmını verdiğine, kalan kısmını vermeyerek haksız kazanç sağladığına, ibranamenin tarafına zorla imzalatıldığına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, İlk Derece Mahkemesi ve İstinaf Mahkemesi kararlarının hukuka aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık hakkında beraat kararı verildiği halde İlk Derece Mahkemesi karar başlığında suç tarihi ve yeri gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen Kararda, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2026 tarihinde karar verildi.