Zimmet suçundan sanık hakkında verilen beraat kararının istinaf mahkemesince onanması üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu itirazların esastan reddedilerek hükmün onanması.
Özet: Zimmet suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, doğrudan zarar gören tarafın yargılamaya katılma imkanının sağlanmaması gerekçesiyle istinaf yoluyla bozulmasının ardından yeniden yapılan yargılamada tekrar beraat kararı verilmiştir. Katılan tarafın bu beraat hükmüne karşı yaptığı istinaf başvurusu da esastan reddedilerek karar onanmıştır. Yüksek mahkeme, dosyadaki tüm delillerin titizlikle incelendiğini, aleyhteki kanıtların mahkumiyet için yeterli görülmediğini ve ilk derece mahkemesinin beraat gerekçelerinin usul ve kanuna uygun olduğunu tespit ederek, katılan vekilinin temyiz itirazlarını reddetmiş ve sanığın beraat hükmünü onamıştır.
5. Ceza Dairesi         2025/9631 E.  ,  2026/6056 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/94 Esas, 2025/292 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Sanığın yüklenen suçtan beraatine dair Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2019/21 Esas, 2020/243 sayılı Kararın katılanlar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/572 sayılı Kararı ile "... suçtan zarar gören Malatya Tarım Orman İl Müdürlüğünün katılma başvurusu hakkında İlk Derece Mahkemesince bir değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması ..." gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmesi sonrasında, İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 20.11.2024 tarihli ve 2024/172 Esas, 2024/442 sayılı Karar ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçtan beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 21.01.2025 tarihli ve 2025/94 Esas, 2025/292 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan ... Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi
Dosyadaki mevcut delillerle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve beraat kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli bozma Kararının, zimmet suçundan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Malatya Tarım Orman İl Müdürlüğünün davadan haberdar edilmeyerek yargılamaya katılma, delil sunma ve sunulan delillere karşı beyanda bulunma olanağının sağlanmamasına ilişkin olup istinaf merciinin 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca belirtilen gerekçelerle bozma yetkisi bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... Orman Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan ... Orman Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2026 tarihinde karar verildi.