İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin ilk derece ve istinaf kararlarının katılan vekili temyizi üzerine Yargıtayca oybirliğiyle onanması.
Özet: İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılan vekilinin itirazı üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddedilmesinin ardından, yüksek mahkeme, tüm kanıtların incelenerek iddiaların reddedilmesine dayalı ilk derece mahkemesi takdirinin ve istinaf başvurusunu reddeden bölge adliye mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğunu tespit ederek, katılan vekilinin eksik inceleme ve gerekçesiz ret iddialarını içeren temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü oy birliğiyle onamıştır.
5. Ceza Dairesi         2025/9629 E.  ,  2026/6063 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1762 Esas, 2024/2871 Karar
SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve vekili aracılığıyla 13.07.2023 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan fakat katılma talebi karara bağlanmayan ...'in kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında aynı Kanun'un 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2024 tarihli ve 2023/103 Esas, 2024/129 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/1762 Esas, 2024/2871 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak verdiği beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince gerekçesiz olarak reddedildiğine, beraat kararının bozulması istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık hakkında beraat kararı verildiği halde gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve suç tarihi gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiş, kararın gerekçe kısmında sanığın aynı Kanun'un 223/2-c maddesi gereği beraatine karar verildiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında 223/2-e maddesi gereğince uygulama yapılması sonuca etkili görülmemiştir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi gereği Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.