Bank şube müdürünün fazla çalışma ücreti talebinin yöneticilik konumu ve çalışma düzenini belirleme yetkisi nedeniyle reddi ile içtihat değişikliğinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine etkisi incelendi.
Özet: Banka şube müdürünün fazla çalışma ücreti talebi, ilk derece mahkemesince kabul edilmesine rağmen, bölge adliye mahkemesi tarafından Yargıtayın banka şube müdürlerinin yönetici vasıfları ve çalışma düzenlerini belirleme yetkileri nedeniyle fazla çalışmaya hak kazanamayacaklarına dair yeni içtihadı gerekçe gösterilerek reddedilmiştir; Yargıtay ise bu içtihat değişikliğini onaylamakla birlikte, önceki uygulamaya güvenilerek açılan davalarda yeni yorumun geriye dönük uygulanmasının doğurabileceği olumsuz sonuçları değerlendirmektedir.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/4188 E., 2025/1270 K.DAVA TARİHİ : 21.01.2016İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. İş MahkemesiSAYISI : 2016/49 E., 2020/259 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.04.2026 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ... duruşmaya geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bankada 17.03.1997-06.11.2015 tarihleri arasında çalıştığını, en son Tavşanlı şube müdürüyken iş sözleşmesinin feshedildiğini, normal çalışma saatlerini aşan çalışmalarına karşılık ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müdür olduğunu, Banka uygulaması uyarıca müdürlere fazla çalışma ücreti ödenmediğini, bu nedenle ücretlerinin yüksek belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 17.03.1997 - 06.11.2015 tarihleri arasında davalı Bankada çeşitli görevlerde çalıştığı, en son şube müdürü olarak görev yaptığı ve dosyaya ibraz edilen işyeri kayıtları ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının genel müdürlük ve bölge müdürlüklerinden gelen talimatlar doğrultusunda fazla çalışma yaptığının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin Bölge Adliye Mahkemesi Kararları Arasındaki Uyuşmazlığın Giderilmesi İstemine Dair 2023/6171 Esas, 2023/4908 Karar sayılı kararında bankalarda şube müdürü olarak görev yapanların fazla çalışma ücreti talep edemeyeceklerinin kabul edildiği, somut olayda da davacının fazla çalışma ücreti hesabı yapılan 21.01.2011 tarihi ve sonrasında banka şube müdürü olarak görev yaptığı, aldığı ücret miktarı, bulunduğu yerin en üst düzey yöneticisi sıfatı ile çalışması, yetki alanında çalışma düzenini kendisinin belirlemesi nedenleri ile fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin genel müdürlük ve bölge müdürlüklerinden gelen talimatlar doğrultusunda fazla çalışma yaptığının dosya kapsamında ispatlandığını,2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin içtihat değişikliği sebebiyle vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı ile vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragraflarının kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.2. Dairemizin Bölge Adliye Mahkemesi Kararları Arasındaki Uyuşmazlığın Giderilmesi İstemine Dair 04.04.2023 tarihli ve 2023/6171 Esas, 2023/4908 Karar sayılı kararında bankalarda şube müdürü olarak görev yapanların bulunduğu yerde en üst düzey yönetici sıfatıyla çalışmış olmaları, yetki alanı gereğince çalışma düzenlerini kendilerinin belirleyebilecek konumda olmaları sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyecekleri kabul edilerek içtihat değişikliğine gidilmiştir. Diğer taraftan gerek Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin gerekse Dairemizin önceki uygulamasına güvenilerek açılan davalarda benimsenen yeni görüş doğrultusunda şube müdürü olan davacıların fazla çalışma ücreti taleplerinin reddine karar verilmesine yönelik uygulama, davacı taraf aleyhine bazı olumsuz sonuçların ortaya çıkmasına sebebiyet verebilmektedir. Bu sebeple Dairemizin söz konusu karar tarihinden önce Dairemizin önceki uygulamasına güvenilerek açılan davalarda, mahkemece görüş değişikliğine bağlı olarak fazla çalışma ücreti talebi hakkında ret kararı verilmesi hâlinde, davacı aleyhine vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmesinin hakkaniyetli olmayacağı ve adaletsizliğe yol açacağı sonucuna varılmıştır. Somut uyuşmazlıkta; dava tarihinin 21.01.2016 olması ve davada talep konusu fazla çalışma ücretinin davacının şube müdürü olması sebebiyle reddedilmiş olması karşısında, Dairenin önceki uygulamasına güvenerek dava açan davacı aleyhine reddedilen miktar nedeniyle vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi hakkaniyete aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) ve (5) numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine sırasıyla;"4. Davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına," "5. Davalı tarafça yapılan 207,50 TL yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına," şeklindeki bentlerin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Davacı yararına takdir edilen 40.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.