yargıtayın kanun yararına bozma kararı ile hırsızlık konusu aracın çalındıktan sonra yakılması eyleminin ayrı mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı ilkesi uyarınca sanığın beraati.

Yargıtayın kanun yararına bozma kararı ile hırsızlık konusu aracın çalındıktan sonra yakılması eyleminin ayrı mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı ilkesi uyarınca sanığın beraati.

Özet: Sanığın çaldığı araca benzin dökerek yakması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçunun konusu olan mal ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tekliği nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu teşkil edeceği gerekçesiyle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebi kabul edilerek, sanığın mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararı bozulmuş ve bu suçtan beraatine hükmedilerek verilen hapis cezasının çektirilmemesine karar verilmiştir.

6. Ceza Dairesi 2026/844 E. , 2026/4258 K.

"İçtihat Metni"

KANUN YARARINA BOZMA

Mala zarar verme suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2014 tarihli ve 2014/390 esas, 2014/1272 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 26.12.2025 gün ve 94660652-105-06-36074-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2026 gün ve 2026/2171 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya aslının, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli ve 2022/2082 esas, 2024/724 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/456 esasına kayden derdest olduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25.09.2018 tarihli ve 2016/8681 esas, 2018/11178 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın, müştekiye ait motosikleti çalmak amacıyla direksiyon kilidini kırması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan motosiklet ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,...Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda, sanığın katılana ait aracı çaldıktan sonra benzin döküp yakması şeklinde gerçekleşen eyleminden ötürü Mahkemesince hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakta ise de, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen eşyanın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ya da sonrasında eşyaya verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın müştekiye ait aracı çaldıktan sonra benzin dökerek yakması biçimindeki eyleminin ayrıca suç oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde yakarak mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2014 tarihli ve 2014/390 esas, 2014/1272 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan yakarak mala zarar verme suçundan sanık ...'un BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.