Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından, sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetini onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz başvurusunun esastan reddi.
Özet: Sanığın ilk derece mahkemesince dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmişken, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusu üzerine hükmü kaldırarak, ek savunma hakkı tanıyıp suçu güveni kötüye kullanmaya çevirerek hapis ve adli para cezasına hükmettiği olayda, sanığın beraat talebiyle yaptığı temyiz başvurusu üzerine Yargıtay, yargılama sürecinde usul ve kanuna uygunluk, delillerin tartışılması, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanması ve suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiği gerekçesiyle temyiz istemini esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/925 E., 2024/1683 K.SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Esastan retTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/111 Esas, 2018/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.660.00,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. Dosya üzerinden verilen beraatin hatalı olduğuna dair bozma kararı üzerine üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin ilam başlığında tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılarak hükmün kaldırılmasına ve ek savunma hakkı tanınarak 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyizi haksız olarak verilen kararın kaldırılıp beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇEBozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.