yargıtay 10. ceza dairesi uyuşturucu madde ticareti suçunda sanık müdafi temyizlerini reddederek, hükmedilen cezadaki hesaplama ve usul hatalarını düzelterek onama kararı verdi.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi uyuşturucu madde ticareti suçunda sanık müdafi temyizlerini reddederek, hükmedilen cezadaki hesaplama ve usul hatalarını düzelterek onama kararı verdi.

Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin suçun sübutu, delillerin hukuka uygunluğu ve değerlendirilmesinde isabetli olduğu; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına yönelik takdirlerinde de bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilirken, temel adli para cezasının hesaplanmasında yapılan hatalar, TCK 53 maddesinin uygulanmasının güncel mevzuata göre yeniden değerlendirilmesi gerekliliği, ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği uyarısının eksikliği ve müsadere maddesinin fıkrasının belirtilmemesi gibi hükümdeki maddi ve hukuki eksiklikler nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmemesi sebebiyle tespit edilen hataların Yargıtayca düzeltilmesine karar verilmiştir.

10. Ceza Dairesi 2021/17571 E. , 2026/4684 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1963 E., 2017/1445 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

3. Arama kararının ve arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına,

4. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Bölge Adliye Mahkemesi kararının yeterli gerekçeyi içermediğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı, 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi ve 61. maddesi gözetilerek temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca temel adli para cezası yönünden alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığına ve değerlendirilmesine, ... ve .. .. isimli kişiler hakkında bu suça ilişkin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/4719 soruşturma sayılı dosyasında daimi arama kararı verildiği, adı geçenler hakkında dava açılması ve mahkûm olmaları halinde, sanık lehine her zaman yargılamanın yenilenmesi yolu ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu anlaşılmakla, bu aşamada sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mevcut delillerin suçun sübutunu ve vasfını tayinde yeterli olduğu, yargılamanın sonucunu etkileyecek nitelikte eksiklik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının 5271 sayılı CMK'nın aradığı şartları taşıdığı, Bölge Adliye Mahkemesince de İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararına dayanıldığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. 60 gün temel adli para cezası üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası belirlenmesine rağmen hüküm fıkrasının 4. paragrafında "75" birim gün adli para cezası olarak belirtilmesi,

2. 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince 1 gün karşılığı adli para cezası olarak 20,00 TL belirlenerek sanığın neticeten "1.000,00 TL" adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hesap hatası sonucu "1.00,00 TL" adli para cezasına hükmolunması,

3. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4. Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği”ne ilişkin ihtar belirtilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranılması,

5. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin 8 ve 9. paragraflarında uygulanan kanun maddesinin fıkrasının gösterilmemesinin,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Hüküm fıkrasının 4. paragrafından yer alan "75" ibaresi çıkarılarak yerine "50" ibaresinin yazılması, aynı fıkradaki "1.00,00" ibaresi çıkarılarak yerine "1.000,00" ibaresinin yazılması,

2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayıılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibaresinin yazılması,

3. Hüküm fıkrasının 5. paragrafında yer alan "tahsil edileceğinin," ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,

4. Hüküm fıkrasının 8. paragrafında yer alan "54." ibaresi çıkarılarak yerine "54/1." ibaresinin, 9. paragrafında yer alan "54." ibaresi çıkarılarak yerine "54/4." ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2026 tarihinde karar verildi.