Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda, sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle ceza miktarının hükümde belirtilme şeklindeki hatanın Yargıtayca düzeltilmesi kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararını ve uygulanan haksız tahrik indirimini esastan yerinde bulmuş, ancak sanığın kazanılmış hakkının sonuç cezaya etkisi bağlamındaki ifade hatası nedeniyle yerel mahkeme hükmünü bozmuş; bu teknik hatanın yeniden yargılamayı gerektirmediği tespitiyle, hükümdeki ilgili ibarenin çıkarılması suretiyle düzeltilerek dosyanın iadesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/177 E., 2025/381 K.SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onamaSanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Bozma üzerine verilen İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2023/467 Esas, 2024/133 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2025/201 Esas, 2025/2302 Karar sayılı ilâmı ile özetle; suç vasfında ve haksız tahrikin derecesinde yanılgıya düşülmesi, kabul ve uygulamaya göre de teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülmesi suretiyle eksik ceza tayini nedenleriyle bozulmasına,2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2025 tarihli ve 2025/177 Esas, 2025/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,Karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri; maddi olayın doğru değerlendirilmediğine, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, aksi kanaatte azami oranda haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, cezanın orantısız şekilde ağır tayin edildiğine, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiğine, vesaire ilişkindir.III. GEREKÇE1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, katılanın karşılıklı hakaret ve basit yaralamadan ibaret haksız tahrik oluşturan eylemlerinin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alındığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra bozma öncesi hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın 1 yıl 10... gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "...1 yıl 10... gün hapis cezası ileEsas No: 2026/1980 cezalandırılmasına," karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.IV. KARARGerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2025 tarihli ve 2025/177 Esas, 2025/381 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "...sanığın SONUÇ OLARAK 1 YIL 10... GÜN HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA," şeklindeki ibarenin çıkartılması, yerine "sanık hakkında sonuç cezanın 1 yıl 10... gün hapis cezası üzerinden infazına," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.