Yargıtay 2. Ceza Dairesi, asliye ceza mahkemesince verilen hırsızlık mahkûmiyetine karşı süresi dışında yapılan temyiz başvurusunun reddine ilişkin kararı onadı.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık suçundan hüküm giyen sanığın, mahkumiyet kararına karşı kanuni bir haftalık süreden sonra yaptığı temyiz başvurusunun yerel asliye ceza mahkemesince süresinde olmadığı gerekçesiyle reddedilmesine ilişkin ek kararı incelemiş; sanığın temyiz hakkı ve yetkisi bulunduğu, ilk bakışta temyiz başvurusunun süresinde olduğu gibi görünen kanuni düzenlemelere rağmen yapılan detaylı incelemede, sanığın hükmü yasal süreyi kaçırarak temyiz ettiğini tespit etmiştir. Bu doğrultuda, yerel mahkemenin sanığın temyiz talebini süresinde olmadığı gerekçesiyle reddetmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına karar vererek, yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararını onamıştır.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/603 E., 2011/292 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Temyiz isteminin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine dair ek kararın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Denizli 4.Asliye Ceza Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11.02.2026 tarihli, 2010/603 Esas ve 2011/292 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.