Mala zarar verme suçundan temyiz yasağı nedeniyle başvurunun reddi, hırsızlık suçundan beraat talebinin incelenerek hükmün onanması ve tekerrür hatasının hukuki değerlendirmesi.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz başvurusunu, kanunda belirtilen ceza miktarı nedeniyle temyiz edilemez bularak reddederken; hırsızlık suçundan yapılan temyiz başvurusunu inceleyerek, sanık müdafiinin atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanması gerektiği yönündeki iddialarını değerlendirmiştir. Ayrıca, tekerrür uygulamasında yapılan bir hatayı, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapmayarak, bölge adliye mahkemesinin hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararını hukuka uygun bulmuş ve sanık müdafiinin temyiz istemini reddederek hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2966 E., 2023/3470 K.SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına, kamera görüntülerindeki kişinin sanık olduğunun kesin olarak belirlenemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Sanığın adlî sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan Gaziantep 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 kesinleşme tarihli, 2021/1047 Esas, 2022/121 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 106. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2022 kesinleşme tarihli, 2021/880 Esas, 2022/103 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesi uyarınca 5.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.