Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz başvurularını usulden ve esastan inceleyerek tekerrür uygulaması eksikliğini saptadı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin istinaf kararlarını temyiz incelemesine alarak, bir sanığın konut dokunulmazlığı suçundan temyiz başvurusunu kanun gereği temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle, diğer sanığın hırsızlık suçundan temyizini ise yasal sürede gerekçe bildirilmediği için reddetmiştir; sanık müdafiilerinin hırsızlık suçuna dair temyiz taleplerini usulen kabul edilebilir bulmakla birlikte, alt mahkemenin bir sanık hakkında tekerrür hükümlerini ikinci kez uygulamamış olmasının hukuka aykırılık oluşturduğunu ve bunun aleyhe temyiz sebebi olduğunu belirtmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/4388 E.  ,  2026/8628 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1399 E., 2023/3166 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin itirazının, Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/49 D.İş sayılı kararı ile incelendiği belirlenerek; sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;
I. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince sanığın yokluğunda verilen ve "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli kararın sanığa 10.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 17.01.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
III. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verildiğine, sanığın hırsızlık yapılan yerin karşısında çalışmakta olduğu değerlendirildiğinde çalıştığı bölgeye gelip gitmesi ve çalıştığı yerden kendisine ait bir eşyayı almasının olası olduğuna, hırsızlığa konu klimayı kısa bir sürede ortalama bir insanın hem konuta girerek hem de taşıyarak araca yüklemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, ispata elverişli somut ve kesin bir delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine, sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Sanık ...'a ait adlî sicil kaydında yer alan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2017 kesinleşme tarihli ve 2017/21 Esas, 2017/590 karar sayılı hırsızlık suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin kararından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, yine sanığın adlî sicil kaydında bulunan Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 kesinleşme tarihli ve 2019/80 Esas, 2019/572 Karar sayılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasından dolayı, anılan ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gediz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.