Hırsızlık suçundan verilen istinaf kararının temyiz incelemesiyle onanması ile iş yeri dokunulmazlığı ve banka kartı kullanımı suçlarında temyiz kabiliyeti yokluğu nedeniyle başvuruların reddine dair karar.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemleri, ilgili yasal düzenlemeler gereğince temyiz edilemez nitelikte olmaları sebebiyle reddedilirken; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar, sanık ve müdafiinin cezanın haksız ve yüksek olduğu, çalınan miktarın şüpheli olduğu ve zararın karşılanamadığı yönündeki itirazlarının yerinde görülmemesi üzerine hukuka uygun bulunarak onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3046 E., 2023/5381 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılmasıHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "hakkında verilen cezanın haksız ve yüksek olduğuna"; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise "şikâyetçinin kasanın içerisinde 5.500 TL bulunduğu ve sanık tarafından alındığına yönelik iddiası üzerine bu meblağın varlığı kabul edilerek bu doğrultuda zararın belirlendiğine, sanığın yargılamanın aşamalarında samimi beyanlarda bulunmuş olup kasada böyle bir meblağ olması halinde bunu da samimi şekilde ikrar edeceğine, sanığın ceza evinde bulunması nedeniyle verilen süre içerisinde zararı karşılayamadığına, ek süre verilmesi taleplerinin reddedildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.