Yargıtaydan, Anayasa Mahkemesinin "ön ödeme" düzenlemesi iptali ve kanun değişiklikleri nedeniyle hakaret suçunda mahkumiyet hükmünü bozan karar.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararı, 7531 ve 7571 sayılı kanunlarla bu suçun ön ödeme kapsamına alınması ve Anayasa Mahkemesinin, yeni düzenlemenin kovuşturma evresindeki dosyalar için uygulanmasını sınırlayan hükmü iptal etmesi sebebiyle, lehe kanun ilkesi uyarınca Anayasanın 38. maddesi ve 5237 sayılı kanunun 7. maddesi ışığında yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu doğduğundan oy birliğiyle bozulmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/280 E., 2024/148 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇYerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi özetle; zamanaşımının gerçekleştiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 07.11.2024 gün ve 7531 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-(a) bendine (1) numaralı alt bendinden sonra gelmek üzere yeni bir bent eklenerek hakaret suçu ön ödeme kapsamına alınmış ve anılan bent 24.12.2025 gün ve 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle de hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125) şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerin uygulanmasıyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'a 7531 sayılı Kanun'la eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan ''soruşturma veya kovuşturma evresine geçilmiş dosyalar bakımından'' ibaresinin Anayasa Mahkemesi'nin 27.03.2025 tarih, 2024/197 E., 2025/86 K. sayılı kararıyla Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi kapsamına giren hakaret suçu yönünden Anayasa'nın 38... sayılı Kanun'un 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN sair yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,20.04.2026 tarihinde karar verildi.