Yargıtay İkinci Ceza Dairesi, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemini Ceza Muhakemesi Kanunu 286/2-a maddesi gereği temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddederken, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını esastan inceleyerek onamıştır.
Özet: Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin yasal düzenlemeler gereği temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle usulden reddine karar verilirken, hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin yetersiz delil, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ihlali, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe gibi çeşitli itirazları incelenmiş, ancak ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı tespit edildiğinden, bölge adliye mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2402 E. 2023/2808 K.SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelenmesi Neticesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelenmesi Neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, eksik incelemeye, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, gerekçenin yetersiz olduğuna, temel cezanın alt sınırdan uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.