Danıştayın Kütahyadaki kültür varlığı tescili davasında, önceki temyiz ret kararının kesinliği nedeniyle yapılan yeni temyiz istemini reddeden nihai kararı.
Özet: Kütahyadaki bir yapının kültür varlığı olarak tescil edilmesine itiraz eden davacıların, istinaf sonrası temyiz yolunun kapalı olduğuna dair Danıştayın önceki kararını temyiz etme talebi, idari yargılama usul kanununa göre bu tür davalarda temyiz incelemesinin mümkün olmadığı ve alt mahkemenin temyiz yolunu açık göstermesinin hukuki bir etki doğurmayacağı gerekçesiyle reddedilmiş; böylece, davacıların hak arama hürriyeti ve mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği yönündeki iddiaları kabul edilmeyerek, idare mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının usul ve hukuka uygun olduğu onanmıştır.
Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2025/2985 E.  ,  2025/4115 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2025/2985
Karar No : 2025/4115
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Kütahya ili, Hisarcık ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parselde bulunan yapının (Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı uyarınca) korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmesine ilişkin Kütahya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.
Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti:
... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla istinaf yolu açık olmak üzere davanın reddine karar verilmiş, bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu Bursa Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile temyiz yolu açık olmak üzere reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesinin söz konusu kararına karşı yapılan temyiz başvurusu hakkında ise; Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/01/2025 tarih ve E:2024/4272, K:2025/229 sayılı kararı ile "istinaf incelemesinden sonra temyiz incelemesine tabi olan davalar arasında sayılmayan ve 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca istinaf incelemesi üzerine kesinleşen karar hakkında temyiz isteminde bulunulması hukuken mümkün olmadığı gibi, Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesince temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş olması, kanunen temyiz yolu öngörülmeyen davada ilgilisine temyiz hakkı vermeyeceğinden, davacıların temyiz isteminin de incelenemeyeceği" gerekçesiyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/01/2025 tarih ve E:2024/4272, K:2025/229 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine de, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararı ile "Danıştay Dördüncü Dairesi tarafından verilen kararın kesin olduğu, dolayısıyla İdari Yargılama Usulü Kanununun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddi gerektiği" gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, her ne kadar dava konusu işlem Kütahya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı gibi görünse de, söz konusu kararın Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun itiraz üzerine verdiği kararın devamı niteliğini taşıdığı, dolayısıyla bu işleme karşı açılan davada temyiz yolunun açık olduğu, temyiz isteminin incelenmeksizin reddi yönünde verilen kararla, hak arama hürriyetinin ve mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile söz konusu kararın bozulması ve uyuşmazlığın esası hakkında inceleme yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.