Danıştay 3. Daire, ikale sözleşmesiyle iş akdini sonlandıran çalışana yapılan ödemelerin gelir vergisi tevkifatından müstesna olduğuna dair bölge idare mahkemesi kararını onadı.
Özet: Davacıya iş akdinin ikale sözleşmesiyle sona ermesi nedeniyle ödenen meblağ üzerinden kesilen gelir (stopaj) vergisinin iadesi talebiyle açılan davada; ilk derece mahkemesi ve istinaf incelemesini yapan bölge idare mahkemesi, söz konusu ödemenin ücret niteliğinde olmadığını ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 25. maddesi uyarınca vergiden müstesna olduğunu belirterek davacının kısmi iade talebini haklı bulurken, davalı idarenin bu kararların bozulması yönündeki temyiz istemi, yüksek mahkemece bölge idare mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun bulunarak onanması ve temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi üzerine reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/8272Karar No : 2025/3355TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Başkanlığı/... VEKİLİ : Av. ...İTİRAZ EDEN (DAVACI) : ...VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacının, iş akdinin ikale sözleşmesiyle sona erdirilmesi nedeniyle çalıştığı şirket tarafından kendisine ödenen brüt 1.667.139,24-TL üzerinden tevkif edilen 588,453,25 TL gelir (stopaj) vergisi ile fer'isinin iadesi talebiyle yaptığı düzeltme ve şikâyet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile söz konusu verginin, kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu gelir vergisi kesintisinin ait olduğu tazminatın, iş akdinin işveren tarafından davacıya, çalışma ilişkisinin sona erdirilmesi üzerine yasal bir zorunluluk olmaksızın yapılan ödemenin ücret niteliğinde olmadığı ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca gelir vergisinden müstesna tutulduğu, bu kapsamda ek tazminat ödemeleri üzerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmasının açık bir vergilendirme hatası olduğunun anlaşıldığı, 407.153,60 TL tutarın talep edilen tecil faiziyle birlikte iadesi gerektiği, fazlasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin 407.153,60 TL gelir (stopaj) vergisine ilişkin kısmı iptal edilmiş ve tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin kesinti tarihinden itibaren işleyecek tecil faizi ile birlikte iadesine hükmedilmiş, kalan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacıya yapılan ödemelerin içeriği ve mahiyeti ortaya konulmadan kesilen verginin iadesine hükmedildiği, vergilendirme ve hesap hatası bulunmadığı, davacı lehine faize hükmedilemeyeceği, lehlerine verilmiş yargı kararlarının bulunduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Kararın hukuka uygun olduuğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.