Danıştay Üçüncü Daire, kısmi bölünme sonrası enflasyon düzeltme farkları içeren hisse dağıtımının kar dağıtımı sayılmaması ve stopaj vergisi tarhiyatının kaldırılması kararını onadı.
Özet: Danıştay, bir şirketin aktifindeki taşınmazı kısmi bölünme yoluyla devredip karşılığında edindiği hisseleri ortaklarına dağıtması nedeniyle sermaye azaltımında bulunmasını, Kurumlar Vergisi Kanununun ilgili hükmü uyarınca yasal bir işlem olarak değerlendirmiştir; bu sürecin, enflasyon düzeltme olumlu farklarının işletmeden çekilerek ortaklara kar dağıtımı şeklinde bir gelir artışı sağlamadığına hükmeden Danıştay, şirket adına salınan gelir (stopaj) vergisi ve vergi ziyaı cezası tarhiyatını hukuka aykırı bularak alt mahkeme kararlarını onamış ve temyiz istemini reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/9303Karar No : 2025/3248TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Bilgisayar Sistemleri Ticaret Anonim ŞirketiVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirketin, aktifinde bulunan taşınmazını ... Gayrimenkul Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ne devretmek suretiyle gerçekleştirdiği kısmi bölünme işlemi sırasında elde ettiği hisselerini ortaklarına vermesi nedeniyle sermaye azaltılmında bulunduğu ve sermaye azaltımının bir kısmını karşıladığı enflasyon düzeltme olumlu farklarının işletmeden çekilerek dağıtıldığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2012 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından, kısmi bölünme neticesinde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 19. maddesinin kısmî bölünme neticesinde devredilen varlık karşılığında edinilmiş olan devralan şirketin hisselerinin, devreden şirkette kalabileceği gibi doğrudan bu şirketin ortaklarına da verilebileceği hükmüne uygun olarak devralan şirket hisse senetlerinin, şirket ortaklarına şirketteki hisselerine isabet eden değerle orantılı olarak dağıtıldığı, bunun bir kar dağıtımı olmadığı dolayısıyla ortakların servet değerlerinde bir artışın meydana gelmediği sonucuna varıldığından, davacı şirket adına yapılan vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve ceza kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Uyuşmazlık konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Vergi incelemesinin amacına uygun gerçekleştirilmediği, kısmi bölünme işleminden sonra çıkarılan özelgeye dayanılarak şirket hakkında yapılan tarhiyatın "geriye yürümezlik, belirlilik ve öngörülebilirlik" ilkelerine aykırı olduğu, sermaye azaltımı dolayısıyla işletmeden herhangi bir çekiş olmadığı gibi şirket ortaklarının malvarlığında da artış olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.