Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, istinaf sonrası Yargıtay tarafından TCK 188/4-a, adli para cezası ve 53. madde hükümleri kapsamında düzeltilerek bozulması kararı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkum olan sanık hakkında verilen istinaf ret kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde, sanığın suçu işlediğine ve delil değerlendirmesine dair bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilirken, sentetik kannabinoid maddeye ilişkin ceza artırımının yanlış maddeden yapılması, adli para cezasının taksitlendirilmesi ve ödenmemesi durumunda hapse çevrilmesine dair usulde eksiklikler bulunması, ayrıca Anayasa Mahkemesi kararı doğrultusunda TCK 53. maddesinin uygulanmasında yeniden belirleme yapılması gerekliliği sebebiyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ve ilk derece mahkemesi hükmündeki bu eksikliklerin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/283 E., 2018/290 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasıSanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. Sakarya 3 Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;1. Tutanak mümzi olarak mahkeme huzurunda dinlenen polis memurunun beyanları da hayatın olağan akışı olup sanık ve tanığın uyuşturucu maddeye ilişkin ticarete dayalı alışveriş yaptıkları gerçeği yansıtmadığına,2. Sanığın ikametinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuru ele geçirilmediğine,3. Uyuşturucu madde ticareti yapanları ifşa ettiği için ikametinin tarandığına,4. Sanığın yargılama boyunca açık ceza infaz kurumunda bulunduğuna, sanığın yokluğunda ve sanığa son sözü sorulmadan karar verildiğine,5. Sanığın dosya içerisindeki mevcut durumu göz ardı edilerek 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına,6. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,İlişkindir. III. GEREKÇEİlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisi yerinde görülmediği, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.1. Ele geçirilen uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoidler grubundan olması nedeniyle sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 188/4. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılırken maddenin (a) bendinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,2. Sanığa verilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan taksitlerin tamamının tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının infaz edilmesine karar verilir şeklinde 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı olarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,3. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, bu her üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,1. Sanık hakkında kurulan hükmün ikinci paragrafında yer alan "TCK'nın 188/4. maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılması yerine "TCK'nın 188/4-a maddesi" ibaresinin yazılması,2. İlk Derece Mahkemesi hükmünün sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan taksitlerin tamamının tahsiline, (para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının infaz edilmesine karar verilir) ibaresinin çıkartılması ve yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği " ibaresinin eklenilmesi, 3. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısımların hüküm fıkralarından çıkarılarak, yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması,Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.04.2026 tarihinde karar verildi.