Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarında temyizden feragat, temyiz retleri ve yargılama giderlerinin düzeltilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Bu karar, sanık müdafiinin temyizden feragati üzerine ilk sanık hakkındaki dosyanın incelemeksizin iadesine, diğer bir sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin kanunen incelenemez nitelikte olması sebebiyle reddine, üçüncü sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde ise savunmanın diğer itirazları reddedilerek, yargılama giderlerinin sanıklara payları oranında yükletilmesi gerektiği yönündeki maddi hatanın düzeltilmesiyle birlikte istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına hükmetmiştir.
2. Ceza Dairesi         2026/5483 E.  ,  2026/8582 K.
"İçtihat Metni"

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/3455 E., 2025/2282 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine düzeltilerek esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelenmesi Neticesinde
Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra, sanığın bulunduğu cezaevinden gönderdiği 30.03.2026 tarihli dilekeleri ile cezanın onanmasını istediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığı nazara alınarak feragat nedeniyle temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğname'ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
II. Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelenmesi Neticesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelenmesi Neticesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanık ...'in suçtan kurtulmak amacıyla atfı cürümde bulunduğuna, sanığın suç kastının somut delillerle ispatlanamadığına, katılanların zararının kısmen gidermek amacıyla 30.000,00 TL ödeme yaptığına, alt sınırdan karar verilmesi gerekirken alt sınırdan uzaklaşılmasının orantısız olduğuna, hükmün bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına şeklinde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Kararda belirtilen yargılama gideri açısından, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin ise payları oranında kendilerinden alınarak tahsiline” cümlesinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 90. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.