Koruma tedbirleri nedeniyle açılan tazminat davasında, haksız gözaltı ve tutukluluk sonrası beraat eden davacının maddi ve manevi tazminat talebinin, Yargıtayın önceki bozma kararı sonrası yeniden yargılamada onanması.
Özet: Haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan tazminat davasında, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinde 755 gün tutuklu kalıp beraat eden davacıya ilişkin ilk derece mahkemesinin önceki bozma kararına uyarak verdiği ve 40.128,10 TL maddi ile 400.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine hükmeden karar, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, tazminat şartlarının oluştuğu ve miktarın doğru belirlendiği gerekçesiyle Yargıtay tarafından tarafların tüm temyiz istemlerinin reddedilerek onanmıştır.
12. Ceza Dairesi         2025/8399 E.  ,  2026/4427 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/1070 E., 2025/1388 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Temyize konu İlk Derece Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 16.12.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki temyiz sınırı gözetilerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 341/2. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 175.632,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 40.128,10 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 90.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 40.128,10 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminatın az olduğuna, cezaevi masrafların ve avukata verilen ücretin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine, manevi tazminat olarak verilen miktarın davacının ve ailesinin çektiği sıkıntıları karşılamadığına, talep edilen tazminatın tamamına hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde açılmadığına, tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna, tazminata uygulanacak faizin başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğine, davanın reddedilen kısmı için davalı lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Yerel Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/310 Esas, 2018/22 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 27.04.2017 - 22.05.2019 tarihleri arasında 755 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının tüm suçlardan beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 18.05.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükümlerinin davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2026 tarihinde karar verildi.