Yargıtay 4. Ceza Dairesi imar kirliliği suçunda kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair yerel mahkeme kararını usuli düzeltmeyle onadı.
Özet: Yargıtay, imar kirliliğine neden olma suçundan yerel mahkemece açılan kamu davasının düşürülmesi yönündeki kararı, sanık hakkında belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin mahkumiyet hükmünün kurulduğu tarihten itibaren gerçekleştiğini tespit ederek, katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazını esastan reddedip, yalnızca hüküm fıkrasındaki "düşürülmesine" ibaresinin "düşmesine" şeklinde düzeltilmesi gerektiği yönündeki maddi hatayı düzelterek oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/12045 E.  ,  2026/7221 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/1022 E., 2024/900 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Düşürülme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme yapıldığına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 184/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 12.05.2016 tarihinden itibaren olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür.
Kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. fıkrası uyarınca kamu davasının ''düşmesine'' yerine ''düşürülmesine'' karar verilmesi dışında isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "DÜŞÜRÜLMESİNE" ibaresinin çıkarılması ve yerine “DÜŞMESİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.04.2026 tarihinde karar verildi.