Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararında isabetsizlik bulunmadığına hükmederek sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin, suçun işlenmediği, yeterli delil bulunmadığı, eksik inceleme yapıldığı ve sanık lehine hükümlerin uygulanmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu değerlendirilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin hırsızlık suçuna ilişkin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği belirtilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyeti onayan kararı hukuka uygun bulunmuş ve temyiz istemi esastan reddedilerek karar onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2682 E., 2023/3207 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında atılı suçu işlediğine dair somut kesin delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, etkin ve etkili bir soruşturma yürütülmediğine, sanık lehine olan yasa hükümlerinin uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat yerine mahkumiyet hükmü kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.